Hakan Özdemir’in Günlüğü

ve yarın işe başlıyorum kısmet olursa, 2 aylık aday memur olarak bir bankada başlıyorum (hangi banka olduğu ve ne iş yaptığımı 2 ayın bitiminden sonra resmi olarak kabul edilirsem yazacağım) içimde heyecan, merak, korku, sevinç gibi duygularının karışımından meydana gelmiş bir karışıklık var, inşallah başarırım ve hakkımda hayırlısı olur, kendi hayatımı tam anlamıyla kurabilmem için çalışmaya ihtiyacım var…

istanbul’a geleli iki ayı geçti hatta 15 gün sonra 3 ay olacak neredeyse, şu zamana kadar ve bundan önce benden hiçbir yardımı esirgemeyen aileme sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum, hayır dualarınızı eksik etmeyin…

şimdilik bu kadar fırsatım oldukça yazarım yine…

yazmayı unutmadım! hep aklımda günlük sayfam ama içimden yazmak gelmedi uzun zaman, gecenin şu vakti düştü aklıma birden, dedim karalasam iyi olacak birkaç cümle…

istanbul’dayım bundan önceki yazımda belirttiğim üzere, yeni bir düzen kurmak, çalışıp iş sahibi olmak için ama şu an şartlar o kadar zor ki, iş bulmak neredeyse imkansız gibi ama umutsuz olmamak lazım ilk şart bu, sürekli görüşmeler ve bağlantı kurmalar halindeyim, inanıyorumki günün birinde illaki bir şeyler olacak er ya da geç…

bunun haricinde bugünlerde içimde değişik heyecanlar var uzun bir aradan sonra ve yaşanan onca olaydan sonra ayrıca aldığım bir haberde beni sevindirdi, haklı olduklarını sananlar haksız olduklarıyla kaldılar! bakalım bu kadar çok bilmişliğin, insan ahı almanın bedelini nasıl ödeyeceksiniz bunu hepimize zaman gösterecek!

şükürler olsun diyorum sadece iyiki bazı olayları yaşamışız ve gerçek yüzleri gömüşüz sağol hayat verdiğin iyi ve kötü dersler için…

olanlar aslında pek iyi şeyler değil hatta pek ne kelime hiç iyi şeyler değiller, hiç iyi olmayan ve olan şeyler üzerine konuşmak istemiyorum gerek yok ama şunu söylemedende geçemeyeceğim; haklı olmak karşındakini kırmak, incitmek, onu anlamadan, dinlemeden hakkında karar vermek hakkı vermez ve bu anlamı taşımaz!

gelelim iyi olan şeylere onca olan kötü şeyden sonra istanbul’dayım ve artık burada kalmaya karar verdim, olması gerekende bu, iş arıyorum, başvuru ve araştırma yapıyorum şu an bir gelişme yok ama başaracağıma inanıyorum, vakti gelmişti artık harekete geçmenin sabırla ve umutla yeni bir düzen kurmak gayretim, şimdilik bu kadar…

karadeniz kıyılarına açıldım bu sefer, yine çantam sırtımda yollardaydım, samsun ile başladığım karadeniz turuma ordu ve giresun ile devam ettim, samsun’da işlerim vardı derken giresun’a asker arkadaşımı ziyarete gittim, iyikide gitmişim değişiklik oldu biraz hem de arkadaşımı görmüş oldum, sağolsun çok ilgilendi benimle, yediğim önümde yemediğim arkamda misali, teşekkürler Erman

buraya kadar güzel sonrası bir boşluk, kafa karışıklığı, konuşamamak ve suskunluk…nasıl olacak?

çok sıkılıyor canım, şu ara yine iyice dağıttım kendimi, buna sebep çok aslında geçmiş hatalar sonucu ortaya çıkan durumlar, yanlış tercihler, hataların farkına geç varışlar ve bunların çoğununun sonucunda ortaya çıkan istenmeyen ya da rahatsız edici durumlar tabi buna yaşanan yerinde kattığı olumsuzlukar çok…

böyle iyi olmayan hallerimi yazmak istemiyorum günlüğüme ama aklıma yazacak bir şeyde gelmiyor açıkçası… bu yazıma konuyla alakası yok böyle konunun tam orta yerinden alakasız bir dalış oluyor ama şunu belirtmek istiyorum “sağlık” çok önemli, bir kere gitti mi elden bulmak kolay olmuyor eskisi gibi, dikkat etmeli insan kendine, her şeyin başı sağlık, o yoksa neyin olursa olsun önemi yok hiç…

şu ara çalışıyorum nette, güzel işler çıkardığımı düşünüyorum, severek bir işi yapmak çok güzel ve severek yaptığım için sonuçlar güzel ve yine şu ara evet bunu günlüğümde ilk defa yazıyorum “aşık olmak” istiyorum düşünürken geldi aklıma neden hiç aşktan bahsetmiyorum ben? sadece web tasarım, kod, grafik gibi şeylerden ibaret değilki hayat… gerçekten ihtiyacını hissetmeye başladım iyiden iyiye sıcak bir ses, tatlı bir gülücük evet aşk gerek artık geçenlerde yazmıştım feysbuk profilimde belki göreceli bir söz ama şu ara diyorumki aşktır derdin dermanı duygu yüklü bir yazı mı oldu ne? neyse olsun artık o kadar

evet yaşıyorum, sesim çıkmadı epeydir, kendimi dinlemeye anlamaya çalıştım, zor günler geçirdim ama yaşamam lazımmış dedim, hayat zor, kolay olan ne var ki? her neyse yine web çalışmalarıma yöneldim, güzel işler yaptım doğrusu, iki adet ticari amaçlı site çalışmam var bunun yanı sıra Kampüsteyim‘i güncelledim harika oldu doğrusu, canlı bir site çıktı ortaya umarım ziyaretçiside çok olur, ayrıca günlüğümüde güncelledim wordpress sürekli güncellik istiyor, güzelde oluyor güncelledikçe, kısacası şu ara bol bol netteyim çalışıyorum, çalışmadan olmuyor, zamanlar her şeyin düzeleceğini ümit ediyorum ve yazımı noktalıyorum…

evet yine uzun zaman oldu yazmadım günlüğüme, fırsatım olmadı demek yine en doğrusu olacak, son yazımdan sonra işe başladım (başıma neler geldi neler) işe başladım ama ilk günden beri içimin ısınmadığı bir iş oldu, insan sabah uyandığında gideceği işe “bugün neler olacak acaba?” diye düşünerek gider mi? ben öyleydim, ilk zamanlar Tokat şartlarında bu işi bulduğuma seviniyordum ama nerden bilebilirdimki iş sahibinin işi yalanla dolanla kısacası üç kağıtla idare ettiğini? zaman içinde nasıl bir iş olduğunu adamın ne tür biri olduğunu anladım, sadece bana söylenen maaş günümü bekledim üstelik maaşımı alamayacağımı bile bile sırf o günü görebilmek o gün neler olacağını yaşamak için sözde maaş günüme kadar zor sabrettim, o gün geldi maaşımı alamadım biliyordum alamayacağımı, personelinin maaş gününü unuttuğunu iddia eden bir adam, ne kadar umrundaymışım anladım! böyle bir saçmalık olur mu? maaş günü unutulur mu? ve üstelik ilkten vereceği ücret miktarından vazgeçip daha az bir rakamla ücret ödeyeceğini söyleyen biri! işte buyrun anlayın ne kadar garip bir iş olduğunu ve en başından beri neden ısınamadığımı? daha fazla bu konu hakkında konuşmak istemiyorum gerekli yerlerde gerekli açıklamaları yeri geldiğince yapıyorum, tez zamanda kurtuldum… bakalım daha neler göreceğim…

evet meydan okuyorum sana hayat, gücüm var senle sonuna kadar çarpışmaya, mücadele etmeye, ne kadar üstüme gelsende, ne kadar yıpratmaya çalışsanda beni dayanacak gücüm olduğuna inanıyorum artık, zorları başarmaya, bir şeyleri yoluna koymaya söz verdim, sözümü yerine getirmek içinde sonuna kadar mücadele edeceğimden emin ol!