Hakan Özdemir’in Günlüğü

evet meydan okuyorum sana hayat, gücüm var senle sonuna kadar çarpışmaya, mücadele etmeye, ne kadar üstüme gelsende, ne kadar yıpratmaya çalışsanda beni dayanacak gücüm olduğuna inanıyorum artık, zorları başarmaya, bir şeyleri yoluna koymaya söz verdim, sözümü yerine getirmek içinde sonuna kadar mücadele edeceğimden emin ol!

her şey sanki üzerime üzerime geliyor dediğim şu günlerde ne yapacağımı bilememezlik deli ediyor beni, iyi bir iş sahibi olup çalışmam lazım, güzel tamam bir amacım var ama bu iş durumu hemen olabilecek gibi değil, zor olacak bu sefer ve beklemek beni huzursuz ediyor, tamam sabır ama onunda bir sınırı var, neden bu kadar zor? o kadar mı imkansız? o kadar mı karışık? aklım ermiyor bazen, ve diyorumki asıl şimdi başladı askerlik…

teskeremi aldım nizamiye kapısından çıktım, arkadaşlarım adettendir dediler çantamı havaya attılar derken çantamı aldım elime ve hakan yine yollarda diyerek iki gün İzmir’de kaldım, İzmir’i birde gece yaşamak istedim, gerçekten harika bir şehir, yaşanacak bir yer, İzmir sonrası Muğla’ya gittim, arkadaşımı görmek ve gezmek için, Muğla şirin ve küçük bir şehir, kendi halinde sakin bir hayat mevcut, aktiflik ilçelerinde Muğla’nın, ilçeler turizm bölgeleri oldukları için almış başını gitmiş, çok gelişmişler.

Arkadaşıma ve arkadaşımın arkadaşlarına çok ama çok teşekkür ediyorum, gerçekten bu kadar ilgi beklemiyordum açıkçası, gerçekten çok iyi insanlarsınız, beraber yedik, içtik, gezdik, tozduk, düğüne gittik az bir zamana çok şey sığdırdık doğrusu, güzel anılarım oldu Muğla’da arkdaşlarım sayesinde.

Çok şey yazmak isterdim bu konuda ama bence yaşamak daha güzel, keşke imkanım olsaydı daha fazla gezseydim, askerden sonra yaptığım en iyi iş oldu bu Ege gezisi, Ege bambaşka bir yer, doğası, havası her şeyi güzel ve artık tercihlerim arasında…

tmi yani teskere mahiyetinde izin olayından faydalanarak askerde verilmiş olan kanuni izin hakkımla beraber terhis olmuştum ve bu izin süremde sona erdi, artık resmen sivilim

evet 6 aylık askeri süreçten sonra, gerçekten rahatlamış olarak sivil hayata karışmaya başladım, tabi birden alışmak kolay değil ama yavaş yavaş oluyor işte, artık askerlik görevimi yerine getirmiş olmamın verdiği bir rahatlık bir huzur var içimde, şükürler olsun…

6 aylık bu süreç içerisinde düşünmeye o kadar vaktim oldu ki, kafamdaki çoğu soru işaretinin cevabını buldum diyebilirim, benim için iyi bir değişikşik oldu, askerlik yaradı diyebilirim, kafam çoğu konuda rahat artık…

ve sivil hayatın ne kadar değerli olduğunu o kadar iyi anladım ki her anımız oysa ne kadar önemliymiş meğer özgürlük gibisi yokmuş, özgürlük bambaşka bir şeymiş çok iyi anladım, demlenmiş cam bardak çayı bile özlüyor insan ki bu en basit örnek daha nelere hasret kalınıyor…

askerliğim boyunca kötü günlerim de oldu güzel günlerimde ama sabrederek geçti gitti işte. bana göre yanlış olan birçok şey var burdan yazmak isterdim ama gerek yok boşuna kalabalık yapmaya gerek yok umarım düzelir diyerek bu kısmı atlıyorum, çok iyi arkadaşlarım oldu gerçekten sağlam bir devre oluşturduk hem taburumuzda hem bölüğümüzde, tabi içimizde sadece kendini düşünen, kendi menfaati için uğraşan benciller oldu onları eledik aramızdan, kendi menfaatleri peşinde koşa koşa bitirdiler askerliklerini, onlar için söylenecek güzel bir söz var ama burası yeri değil o sözü onlara gerektiği yerde gerekli insanlar söylüyorlardır emin olsunlar…

ve gelelim İzmir’e… harika bir şehir.yok böyle bir güzellik, resmen büyüledi beni, insanın ömrüne ömür katacak bir yer. düşünüyorumda gerçekten şanslıymışım İzmir’de asker olmak herkese nasip olmaz, hep istemişimdir İzmir’e gitmeyi kısmet asker olarak gitmekmiş bu vesile ile İzmir’i de gördüm ve yaşadım, hem doğası hem havası hem denizi ve daha sayamadığım bir çok yönü ile süper bir şehir.tavsiyemdir gidilmesi gerekir diyorum…

yazımı sonlandırayım artık, askerlik bitti geriye yaşananlar ve edinilen sağlam arkadaşlıklar kaldı, burdan arkadaşlarıma ve yetiştirdiğimiz askerlerimize, yetiştirdiğimiz diyorum eğitim çavuşuydum ben manga komutanı , sevgilerimi yolluyorum, herkese hayatında başarılar ve bol şanslar evet asıl askerlik şimdi başlıyor…

sivil hayata ve herkese öncelikle koca bir merhaba,

16 Mayıs 2009 günü teskere aldım ve terhis oldum, İzmir/Narlıdere İstihkam Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı’nda başlayan kısa dönem askerlik sürecim acemi ve usta birliği olarak aynı yerde başladı ve bitti, sağ-salim evime döndüm şükürler olsun, böylece askerlik hizmetimi de tamamlamış oldum, yeri geldi zorlandım, üzüldüm ve yine yeri geldi güldüm,sevindim. Çok iyi insanlarla tanıştım ve askerlik yaptım bunun yanında hayatta asla tanışmak istemeyeceğim insanlarla da mecburi olarak aynı yerde bulundum. Şimdilik kısa bir yazı olsun diyorum daha detaylı bir yazıyla ilerleyen günlerde burada olacağım…

yazılarımda askere gideceğimi ama yerimin henüz belli olmadığını yazmıştım ve 10 Aralık günü yerim belli oldu. Acemi birlik İzmir/Narlıdere‘ye gidiyorum kısa dönem er olarak, şimdilik bu kadar diyorum, hakkınızı helal edin, bana dua edin

askerliği beklediğim şu günlerde hiçbir şey yapmadan geçiyor günler, az bir zaman kaldı, haftaya bugün yani 30 Kasım pazar günü sınava girmek üzere Ankara’ya gideceğim, sınavı olup geri geleceğim, sınavdan bir hafta sonra sonuçlar belli oluyormuş, 1-2-3 aralık günleri sınav yapıyorlar bunun bir hafta sonrası 10 aralık yapar, muhtemelen 10 aralık gibi açıklanır sonuçlar ve o zaman hem yerim belli olur, hem uzun dönem mi gideceğim, kısa dönem mi gideceğim o belli olur…

evdekiler de pek sessiz, kimsenin sesi çıkmıyor ben dahil, ben uzun zamandır sessizim gerçi, gideceğim işte, ben miyim tek giden? hayır, bir sürü giden var askere, bu ne sessizlik o zaman? yapılması gereken bir vazife bu da işte, yapılacak ve kısmetse bitirilip, geri dönülecek. benim sizlerden istediğim susmanız, sessiz kalmanız değil, bana dua etmeniz, benim için yapacağınız en iyi iş bu, biliyorum ki ben sizlerin duaları ile ayaktayım, bugünüme o dualar ile geldim ve bundan sonrada o dualar sayesinde ayakta kalacağım…

neyse çok fazla duygusala bağlamak istemiyorum, öyle bir yazayım dedim yine içimden geçenleri, şimdilik bu kadar, diğer yazılarımda görüşmek üzere

hepimizin hayatında sorumlu olduğu şeyler vardır, örnek verecek olursak mesela ailemiz, eşimiz, çocuğumuz, işimiz vs vs… bizler sorumluluğunu aldığımızın şeylerin gerekliliklerini ve bizden olan beklentilerini yerine getirmeliyiz, çünkü sorumluluklarını almışız bu şeylerin, ben bundan sorumluyum demişiz, sorumluluk söz vermektir bir anlamda, lafta kalsın diye iş yapmak değildir bence, söz neden verilir? tutulmak, yerine getirilmek için değil mi? bu sebeple; yerine getirmediğimiz sorumluluklarımızın sonunda başımıza geleceklerin sebebini başkalarında aramamalıyız! İnsan sorumlu olduğu şeyi yitiriyorsa, sorumlu olduğu şey elinden alınıyorsa önce durup düşünmeli, ben ne yaptım da bu oldu? hemen başkalarına yüklenmemeli, düşünmeli başına gelecekleri, doğrusu da bu değil mi zaten? ne güzel hem sorumluyum de kabul et sorumluluğu hem de hiç alâkadar olma sorumluluğunla ondan sonra sorumluluk sahipliğin ortadan kalkınca ya da kaldırılınca sağa-sola yükle yüklenebildiğin kadar! suçla etrafındakileri! saçma-sapan bahaneler uydurup dur. haklısın ya! neden bana bu yapıldı? neden bana bunu yaptınız? diyerekten! sorumluluklarımızın farkında olalım ve sorumluluklarımızı yerine getirelim aksi takdirde kaybedeceklerimizin sorumluluğu da bizlere ait olacaktır!

durumlar durumlar durumlar hep bu durumlar işte, kimi zaman karışık, kimi zaman kötü, kimi zaman iyi durumlar… yine esrarengiz bir giriş mi oldu ne? aslında yazmak istediğim o kadar çok şey var ki ama kafamdakileri tam olarak toparlayıpta ortaya bir şey koyamıyorum her nedense, gerçi kafam da çok karışık ya o da ayrı bir durum… şu ara günlüğümde bazı değişiklikler yaptım, bazı sayfaları kaldırdım, yerlerine değişik sayfalar ekledim, kısacası tamamen “kendim” oldum diyebilirim, aklımdaydı epeydir bazı düzenlemeler yapacaktım, yeni kısmet oldu gerçekleştirmek, bazen değişim iyidir, bende öyle yaptım… şu günlerde yaptığım pekte bir şey yok aslında, askerliğim çıktı ve artık askerim, 13 Aralık’ta başlıyor askerlik görevim, şu an yerim ve ne kadar yapacağım belli değil, onlar da belli olunca yazacağım günlüğüme, şimdilik sadece günü belli… bir şey yapmadığım için yazacak pek bir şey de gelmiyor aklıma, bu ay internete de son veriyorum, artık ailemle zaman geçirmek istiyorum, interneti sonlandırırsam aileme daha fazla zamanım olacak eminim, şimdilik benden bu kadar diğer yazımda görüşmek üzere…

yazayım yazayım diyorum şu günlüğüme ama olmuyor bir türlü, mutlaka bir engel çıkıyor, bugün bir fırsat buldum ve başladım bu yazıma, şu günlerde pek bir şey yaptığım da yok aslında, istesem bal gibi de yazarım ya işte neyse, okulumu bitirmiş olmamın diplomamı almış olmamım rahatlığı var üzerimde, artık soranlara MEZUN OLDUM diyebilmek o kadar güzel ki… kolay onca yıllık emek, uğraş bunun bir karşılığı olmalıydı ve oldu da diğer yandan hayat iyi-kötü devam ediyor, beni üzen, sıkan, kasan şeyler de yaşasam geçiyor bir şekilde işte, alıştık artık bunun adı hayat işte… okul işi bitipte bolca boş vakit sahibi biri olaraktan şu sıra kendimi iyice web programlamaya verdim, yeni yeni şeyler öğrenmeye gayret ediyorum, kısacası bu konuda kendimi dahada geliştirmek için çabalıyorum, umarım iyi şeyler yaparım bu konuda, sonuçta severek ve anlayarak yaptığım bir iş bu, askere gidinceye kadar ne öğrenirsem kârdır bana, askerlik konusu açılmışken, tecilimi kaldırttım erken sevkimi istedim haber bekliyorum, muhtemelen 2008 Aralık ayında asker olacağım ama kesin değil şu an sonucu bekliyorum, kısa zamanda belli olacak bakalım durumum…

bu yazımda baya gevezelik ettim, özlemiş olmalıyım günlüğüme yazmayı, iyi de oldu yazdığım güncel tutmak lazım burayı da, şimdilik bu kadar diyorum, diğer yazılarımda görüşürüz…