Hakan Özdemir’in Günlüğü

evet yaşıyorum, sesim çıkmadı epeydir, kendimi dinlemeye anlamaya çalıştım, zor günler geçirdim ama yaşamam lazımmış dedim, hayat zor, kolay olan ne var ki? her neyse yine web çalışmalarıma yöneldim, güzel işler yaptım doğrusu, iki adet ticari amaçlı site çalışmam var bunun yanı sıra Kampüsteyim‘i güncelledim harika oldu doğrusu, canlı bir site çıktı ortaya umarım ziyaretçiside çok olur, ayrıca günlüğümüde güncelledim wordpress sürekli güncellik istiyor, güzelde oluyor güncelledikçe, kısacası şu ara bol bol netteyim çalışıyorum, çalışmadan olmuyor, zamanlar her şeyin düzeleceğini ümit ediyorum ve yazımı noktalıyorum…

evet yine uzun zaman oldu yazmadım günlüğüme, fırsatım olmadı demek yine en doğrusu olacak, son yazımdan sonra işe başladım (başıma neler geldi neler) işe başladım ama ilk günden beri içimin ısınmadığı bir iş oldu, insan sabah uyandığında gideceği işe “bugün neler olacak acaba?” diye düşünerek gider mi? ben öyleydim, ilk zamanlar Tokat şartlarında bu işi bulduğuma seviniyordum ama nerden bilebilirdimki iş sahibinin işi yalanla dolanla kısacası üç kağıtla idare ettiğini? zaman içinde nasıl bir iş olduğunu adamın ne tür biri olduğunu anladım, sadece bana söylenen maaş günümü bekledim üstelik maaşımı alamayacağımı bile bile sırf o günü görebilmek o gün neler olacağını yaşamak için sözde maaş günüme kadar zor sabrettim, o gün geldi maaşımı alamadım biliyordum alamayacağımı, personelinin maaş gününü unuttuğunu iddia eden bir adam, ne kadar umrundaymışım anladım! böyle bir saçmalık olur mu? maaş günü unutulur mu? ve üstelik ilkten vereceği ücret miktarından vazgeçip daha az bir rakamla ücret ödeyeceğini söyleyen biri! işte buyrun anlayın ne kadar garip bir iş olduğunu ve en başından beri neden ısınamadığımı? daha fazla bu konu hakkında konuşmak istemiyorum gerekli yerlerde gerekli açıklamaları yeri geldiğince yapıyorum, tez zamanda kurtuldum… bakalım daha neler göreceğim…