Hakan Özdemir’in Günlüğü

askerliği beklediğim şu günlerde hiçbir şey yapmadan geçiyor günler, az bir zaman kaldı, haftaya bugün yani 30 Kasım pazar günü sınava girmek üzere Ankara’ya gideceğim, sınavı olup geri geleceğim, sınavdan bir hafta sonra sonuçlar belli oluyormuş, 1-2-3 aralık günleri sınav yapıyorlar bunun bir hafta sonrası 10 aralık yapar, muhtemelen 10 aralık gibi açıklanır sonuçlar ve o zaman hem yerim belli olur, hem uzun dönem mi gideceğim, kısa dönem mi gideceğim o belli olur…

evdekiler de pek sessiz, kimsenin sesi çıkmıyor ben dahil, ben uzun zamandır sessizim gerçi, gideceğim işte, ben miyim tek giden? hayır, bir sürü giden var askere, bu ne sessizlik o zaman? yapılması gereken bir vazife bu da işte, yapılacak ve kısmetse bitirilip, geri dönülecek. benim sizlerden istediğim susmanız, sessiz kalmanız değil, bana dua etmeniz, benim için yapacağınız en iyi iş bu, biliyorum ki ben sizlerin duaları ile ayaktayım, bugünüme o dualar ile geldim ve bundan sonrada o dualar sayesinde ayakta kalacağım…

neyse çok fazla duygusala bağlamak istemiyorum, öyle bir yazayım dedim yine içimden geçenleri, şimdilik bu kadar, diğer yazılarımda görüşmek üzere

hepimizin hayatında sorumlu olduğu şeyler vardır, örnek verecek olursak mesela ailemiz, eşimiz, çocuğumuz, işimiz vs vs… bizler sorumluluğunu aldığımızın şeylerin gerekliliklerini ve bizden olan beklentilerini yerine getirmeliyiz, çünkü sorumluluklarını almışız bu şeylerin, ben bundan sorumluyum demişiz, sorumluluk söz vermektir bir anlamda, lafta kalsın diye iş yapmak değildir bence, söz neden verilir? tutulmak, yerine getirilmek için değil mi? bu sebeple; yerine getirmediğimiz sorumluluklarımızın sonunda başımıza geleceklerin sebebini başkalarında aramamalıyız! İnsan sorumlu olduğu şeyi yitiriyorsa, sorumlu olduğu şey elinden alınıyorsa önce durup düşünmeli, ben ne yaptım da bu oldu? hemen başkalarına yüklenmemeli, düşünmeli başına gelecekleri, doğrusu da bu değil mi zaten? ne güzel hem sorumluyum de kabul et sorumluluğu hem de hiç alâkadar olma sorumluluğunla ondan sonra sorumluluk sahipliğin ortadan kalkınca ya da kaldırılınca sağa-sola yükle yüklenebildiğin kadar! suçla etrafındakileri! saçma-sapan bahaneler uydurup dur. haklısın ya! neden bana bu yapıldı? neden bana bunu yaptınız? diyerekten! sorumluluklarımızın farkında olalım ve sorumluluklarımızı yerine getirelim aksi takdirde kaybedeceklerimizin sorumluluğu da bizlere ait olacaktır!

durumlar durumlar durumlar hep bu durumlar işte, kimi zaman karışık, kimi zaman kötü, kimi zaman iyi durumlar… yine esrarengiz bir giriş mi oldu ne? aslında yazmak istediğim o kadar çok şey var ki ama kafamdakileri tam olarak toparlayıpta ortaya bir şey koyamıyorum her nedense, gerçi kafam da çok karışık ya o da ayrı bir durum… şu ara günlüğümde bazı değişiklikler yaptım, bazı sayfaları kaldırdım, yerlerine değişik sayfalar ekledim, kısacası tamamen “kendim” oldum diyebilirim, aklımdaydı epeydir bazı düzenlemeler yapacaktım, yeni kısmet oldu gerçekleştirmek, bazen değişim iyidir, bende öyle yaptım… şu günlerde yaptığım pekte bir şey yok aslında, askerliğim çıktı ve artık askerim, 13 Aralık’ta başlıyor askerlik görevim, şu an yerim ve ne kadar yapacağım belli değil, onlar da belli olunca yazacağım günlüğüme, şimdilik sadece günü belli… bir şey yapmadığım için yazacak pek bir şey de gelmiyor aklıma, bu ay internete de son veriyorum, artık ailemle zaman geçirmek istiyorum, interneti sonlandırırsam aileme daha fazla zamanım olacak eminim, şimdilik benden bu kadar diğer yazımda görüşmek üzere…