Hakan Özdemir’in Günlüğü

bir önceki yazımda okuldan kalan son dersin bütünlemesinden bahsetmiştim ve bütünleme sonucu açıklandı, geçtim ve mezun oldum, 2 yıllık ön lisans halkla ilişkiler eğitiminden sonra 4 yıllık lisans işletme eğitiminide tamamladım gerçekten çok mutluyum ve umutluyum, okulu bitirmek gerçekten gurur verici, hem kendim sevindim hem ailem ve etrafımızdakiler sevindi. Kolay değil bu başarıyı hiç sene kaybetmeden elde edebilmek, ya uzasaydı okul? düşünmek bile istemiyorum bunu, mezun oldum artık diyorum

sırada askerliğim var, askerlik için tecilimi kaldırtıp kısa zamanda başvurumu yapacağım, işlemlerim yetişirse muhtemelen aralık ayında asker olurum, kışla yolu gözüktü yani askerlik işinide yapıp bitirmek gerek tabiki

şimdilik bu kadar diyorum ve yazımı sonlandırıyorum, en kısa zamanda diğer yazılarımı da ekleyeceğim…

ilginç bir başlık atarak yazmaya başladım bu yazımı, şu ara o kadar garip hissesiyorum ki kendimi gerçekten garibim, bu yazının başlığı gibi karma karışığım nedense… okuldan kalan son dersin bütünlemesini yaptıki, ne iyi geçti ne kötü geçti durum kritik kalmayı da geçmeyi de bekliyorum açıkçası… ve şu ara çok yalnız hissetmeye başladım kendimi, kimse yok etrafımda sanki, kilitlenip kalıyorum yine bilgisayara, internete… ne yapacağımı bilmeden karışık bir kafa ile… durduk yere bir sıkılma, kasılma, gerilme vs vs… boş boş geçiyor yine günler, zaman kaybı hat safhada, yazık diyebiliyorum sadece elimden gelmiyor başka bir şey… daha fazla uzatmayacağım bu yazımı, karışığım işte…