Hakan Özdemir’in Günlüğü

Hayat mücadelesi, mücadelenin amaçlarından birisi, kendi ayaklarımın üzerinde durabilmek… bunun için uğraşıyorum sürekli, belki az belki çok… bu mücadelenin en zor zamanlarının tam ortasıındayım sanırım; okul, dersler, sınavlar… gerçekten zorlandığımın farkındayım, geçmiş hatalarımın bedeli belki bu zorlanmalar, daralmalar… ne kadar daralsamda çıkar yolum yok başka, çalışmak zorundayım amaçlarıma ulaşabilmem için… kolay olan ne var ki? hayatın kendisi zor… mücadelememden vazgeçemem asla yoksa ne anlamı kalır bu amaçlarımın? belki şimdi zor ilerde kolay olacak… emek olmadan yemek olmaz diye boşuna dememiş atalar… mutlaka var ki bir bildikleri, sarfetmişler bu sözleri… zor da olsa herşey çalıştıkça güzel oluyor… çalıştıkça bir huzur geliyor içime… bu benim işim diyorum, yapmam gerektiğini biliyorum ve sımsıkı sarılıyorum işime, gücüme… her şeyin güzel olacağına inanarak devam ediyorum yoluma…olması gereken de bu zaten…

Sınavlardan sonra yapacağım dediğim şeylerden birisi de günlüğüme yazmak işiydi ne kadar çok işim varmış sınavlardan sonrası için evet bitti aöf vize sınavlarım geçtiğimiz haftasonu, genel olarak iyiydi sınavlar, çalışmama değdi açıkçası, darısı finallere diyelim finallere de az bir zaman kaldı demek yanlış olmaz sanırım ama şu ara ders çalışmıyorum kafamı dinlendiriyorum ama bu da fazla uzun sürmeyecek yine başlayacağım ders çalışmaya, napalım işimiz bu çalışalım ki bitsin okul, bu sene son artık

aklıma fazla bişey gelmiyor bu yazım için, şimdilik bu kadar diyelim, bir başka yazımda görüşürüz…