Hakan Özdemir’in Günlüğü

bir önceki yazımda bu konuya ufaktan değinmiştim, kaybettiklerim yanında kazandıklarım da oluyor diye, konuya tam giriş yapmadan önce şunu söylemeliyim, yaşadıklarım karşısında üzücü ama güzel deneyimler kazandığımı söylemek yanlış olmaz, üzülmeden öğrenemeyiz hayat öğretiyor sürekli bişeyler. yıllardır çeşitli sorunlar, hatalar nedeniyle görüşmediğim arkadaşlarımla görüşmeye başladım, ne varsa eskilerde var sanki, okul bitip tokat’a döndüğümde yapamam buralarda diyordum ama öyle olmadığını görüyorum artık, eski arkadaşlarımla yeniden bir arada olmak gerçekten güzel, işte bahsettiğim kazanç bu, onları yeniden kazanmaya başladım, bu arada aöf kaydını yaptırdım artık resmen 4.sınıf işletme öğrencisiyim, bu yıl daha çok çalışmam lazım aöf ile beraber kpss var, kpss’den sağlam puan almam lazım ki bişeyler olsun, bu kadar zamandır okuyorum artık karşılığını alma vaktidir diye düşünüyorum, bu kadar zamandan kastım bu yılla beraber eğitim hayatımda 17.yılım… okumanın yaşı ve zamanı yok okumaya devam bir yerlere gelene kadar, tabi bunun yanında bişeyler öğrenmek şartıyla… bu yazımı da bu şekilde üç noktayla noktalıyorum

iyice boşladım siteme yazma işini, sorana da benim blogum var diyorum, yazsam bari sürekli en azından haftada bir içim gitmeyecek hani, neyse fırsat bu fırsat diyerek yazıyım şimdi, fena şeyler yaşıyorum yine son zamanlarda, bir kaybetmedir gidiyor bakalım, gerçi kazanma durumlarını da göz ardı etmemek gerek, bundan önceki yazıma bir göz attım “dostluk” üzerine karalamışım birkaç satır, sanki bişeyler içime mi doğmuş ne? baya anlamlı bir yazı çıkarmışım ortaya, kayıplarım çok evet, istemezdim bu kadar kayıp vermeyi ama elden gelen bişey yok, söz var baya anlamlıdır benim için yazıyım şuracıkta onuda “Başkalarının hataları bizim kaderimiz olamaz” gerçekten anlamı büyük bu sözün, herkes hatasının bedelini öder, bu bedel başkasının hayatına engel olamaz! evet dostum dediklerimi kaybettim son zamanlarda, bakalım nereye kadar devam edecek bu kayıp, şu zamana kadar da kafam yerinde değildi pek, gerçi yine yerinde sayılmaz ama öncekine göre iyiyim, hayat devam ediyor her şeye rağmen, toparlanmak lazım, okul zamanı geliyor, evet bu da diğer dert, aöf devam ediyor, şükür 4.sınıf oldum lisans eğitimi 2008 yılında bitecek kısmet olursa, kötü şeylere rağmen iyi şeylerde oluyor böyle, kaybettiklerim yanında kazandıklarım dedim yazımın başında onuda diğer yazımda yazarım artık, yazmaya konu olsun, bu yazı için bu kadar diyim ben